László Nemes'in yönettiği ve senaryosunu Clara Royer ile birlikte yazdığı 2015 yapımı 'Son of Saul' (Saul'un Oğlu), sinema tarihinin en çarpıcı ve benzersiz Holokost anlatılarından biri olarak kabul ediliyor. Film, 1944 Auschwitz-Birkenau toplama kampında, gaz odaları ve krematoryumlarda çalıştırılan Yahudi-Macar Sonderkommando tutsaklarından Saul Ausländer'ın (Géza Röhrig) hikayesini takip ediyor. Saul, öldürülen bir çocuğu kendi oğlu olarak benimser ve onu layıkıyla gömmek, bir haham bulup geleneksel bir cenaze töreni düzenlemek için, kampın korkunç mekanizması içinde neredeyse imkansız bir arayışa girer. Bu kişisel misyon, etrafındaki korkunçluk karşısında insanlığını ve anlamı koruma çabasına dönüşür.

Géza Röhrig'in ilk filmi olmasına rağmen sergilediği derin, içe dönük ve son derece güçlü performans, seyirciyi Saul'un psikolojik durumuna doğrudan bağlıyor. Kamera, neredeyse sürekli olarak Saul'un yakın planında veya omzunun hemen arkasında, onun dar bakış açısıyla hareket ediyor. Bu cesur yönetim tercihi, arka plandaki vahşeti tam olarak göstermek yerine, sesler ve bulanık görüntülerle sezdirerek seyircide çok daha kalıcı ve rahatsız edici bir etki yaratıyor. László Nemes, bu teknikle izleyiciyi bir katliamın 'merkez üssüne' götürürken, bir yandan da bireyin bu mutlak yıkım karşısındaki içsel direncini araştırıyor.

'Son of Saul', sadece tarihsel bir drama değil, aynı zamanda varoluşsal bir gerilim ve ahlaki bir labirent filmi. Sanatsal bütünlüğü, teknik ustalığı ve konuyu ele alışındaki özgünlüğü nedeniyle hem eleştirmenlerden büyük övgü aldı hem de Yabancı Dilde En İyi Film dalında Oscar ve Altın Küre kazandı. İzleyiciyi sarsan, üzerinde derin düşündüren ve unutulması mümkün olmayan bir sinema deneyimi sunuyor. İnsan ruhunun en karanlık koşullarda bile sürdürdüğü anlam arayışının güçlü ve şiirsel bir portresi.